Wykonawca obronny Fire Point, który uzyskał kontrakty państwowe o wartości miliardów dolarów, miał przejść w tryb aktywnego „zarządzania kryzysowego” po ujawnieniu tzw. „taśm Mindicha”.

Według doniesień jego właściciel Denys Shtilerman podejmuje szeroko zakrojone działania mające na celu usuwanie z internetu materiałów dotyczących kontrowersyjnych zamówień oraz rzekomych powiązań z osobami pojawiającymi się w nagraniach.

Równolegle publikowane są materiały śledcze, które — jak twierdzą autorzy — mają być usuwane z przestrzeni publicznej.

Osoby wymieniane w „taśmach Mindicha” — Ihor Fursenko („Ryoszyk”), Denys Shtilerman („Elektronik”) oraz Ihor Chmelow („Szmel”) — mają być powiązane z firmą Fire Point. Spółka ta jest jednym z większych wykonawców dla ukraińskiej armii, znanym m.in. z produkcji dronów uderzeniowych oraz prac nad rakietą „Flamingo”. Według dostępnych informacji podpisała kontrakty państwowe o łącznej wartości około 1 mld dolarów, co stanowi znaczącą część tegorocznych zamówień dla sił zbrojnych.

Informacje te miały zostać przedstawione przez prokuratora Specjalnej Prokuratury Antykorupcyjnej podczas posiedzenia Wysokiego Sądu Antykorupcyjnego dotyczącego środków zapobiegawczych wobec osób objętych sprawą. Szczegóły relacjonował również deputowany Jarosław Żelezniak.

Fursenko i Fire Point

Zgodnie z zapisem rozmowy z marca 2025 roku, nagranej z innym podejrzanym — Ołeksandrem Cukermanem („Sugarman”), Ihor Fursenko potwierdził, że pracuje dla Fire Point. Prokurator wskazał, że pełnił w spółce funkcję administratora.

Zwraca się uwagę, że Fursenko miał odnosić osobiste korzyści z pracy w przedsiębiorstwie obronnym — m.in. możliwość przekraczania granicy w czasie stanu wojennego. Według przedstawionych danych od 18 stycznia do 22 sierpnia 2025 roku opuścił Ukrainę 26 razy. Jednocześnie „Ryoszyk” miał zabiegać o otrzymanie identyfikatora podobnego do innych pracowników, z napisem „Fire Point, leading specialist”.

W materiałach pojawia się również wątek jego wypowiedzi o trudnościach związanych z przenoszeniem walizki z 1,6 mln dolarów ulicami Kijowa, co dodatkowo wzbudziło zainteresowanie śledczych.

Shtilerman i Fire Point

Denys Shtilerman przedstawiał się jako większościowy udziałowiec i główny konstruktor Fire Point, twierdząc, że odmówił sprzedaży swojego udziału Mindichowi. Jednak w oficjalnych rejestrach jako właściciel figuruje Yehor Skalyha — według Jarosława Żelezniaka jego znajomy z dzieciństwa.

Podczas posiedzenia Wysokiego Sądu Antykorupcyjnego prokurator SAPO zaprezentował również zapis rozmów między Ołeksandrem Cukermanem a Lesią Ustymenko (pracownicą tzw. „back office”, gdzie miały być „legalizowane” środki). Wspomniano w niej o spotkaniu z udziałem „Elektronika”, byłego wicepremiera Ołeksija Czernyszowa, „Sierioży Sędziego” oraz „jakiegoś Polaka”. W trakcie rozmowy Cukerman miał wydać polecenie „dać 300 Che Guevarze”, co — według interpretacji śledczych — może oznaczać 300 tys. dolarów dla Czernyszowa.

W innej rozmowie Cukerman wskazał Denysa Shtilermana jako jednego z bezpośrednich uczestników schematu korupcyjnego.

Khmelyov i Fire Point

Jarosław Żelezniak wskazuje „Szmelia” jako kolejnego prawdopodobnego współwłaściciela. Ma on od lat znać Mindicha i prowadzić z nim wspólne interesy.

Khmelyov i Fire Point

Ihor Khmelow prowadził również działalność gospodarczą powiązaną z rodziną Mindicha — m.in. biznes odzieżowy „Kameron”, formalnie zarejestrowany na żonę Mindicha. Oprócz tego obaj mieli szereg wspólnych interesów:

• 2008 — Forent LLC (Khmelow jako gwarant, Mindich inwestuje 75 tys. dolarów);

• 2017–2021 — „Business Tandem Group”, „Atletbud”, „Olympic Hill”;

• Eventus Management: w latach 2014–2016 Mindich był dyrektorem spółki, a w latach 2019–2023 Khmelow został jej współwłaścicielem.

Jednocześnie Jarosław Żelezniak podkreśla, że obecność osób związanych ze skandalem korupcyjnym w otoczeniu jednego z największych wykonawców obronnych Ukrainy nie stanowi automatycznego dowodu nadużyć w samej spółce Fire Point. Co więcej, w mediach nie pojawiały się zarzuty dotyczące jakości lub skuteczności produkowanego przez firmę uzbrojenia.